Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Επίκληση











^_______^_______^_______^_______^_______^

1_______2_______3_______1_______2_______3

1_______^_______^_______^_______^_______6

^_______2_______3_______^_______^_______^

^_______^_______^_______4_______5_______^

1_______2_______1_______2_______1_______2

1_______^_______^_______^_______^_______6

^_______2_______^_______^_______5_______^

^_______^_______3_______4_______^_______^




Επίκληση*



Μούσα των πόθων άγριας κραυγής

Στου χάους το λαβύρινθο, βουητό

Ατέλειωτο στη βάσανο του τέλους, ρυθμικό.

Γραία, βυθίζεσαι στη δίψα των κυμάτων

Παρθένα, αναδύεσαι στην αύρα των θαυμάτων

Μέλι στάζεις στ’ αυτί, θεραπαινίς.

Καταμεσήμερο του πάθους μου τα φώτα

Λιοπύρι του έρωτα, τα καις, Πανσέληνε.

Εσύ, Θεά, μορφή και ποίηση των ήχων

Έλα και σύρε με στο πέλαγος των γρίφων.

Πνίξε με απάνθρωπα,  ω ναι

Ζωοδότρα.




* Στα τρία πρόσωπα (διαδοχικές φάσεις της Σελήνης)
της Μούσας των Γραικών - Γραικίας (Ελλάδας) -
όπως οι Προέλληνες ονόμασαν του πρώτους Έλληνες
  ως λάτρεις της Γραίας Θεάς - της Σελήνης στη χάση της