Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

κόσμος: LATCHO DROM 2







August von Pettenkofen (1822-1889) Αυστριακός ζωγράφος












The Market at Szolnok, Hungary, μετά το 1851



Το Szolnok, που βρίσκεται στον ποταμό Theiss στην κεντρική Ουγγαρία, ήταν ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο των 11.000 κατοίκων στα μέσα του 19ου αιώνα. Ο Pettenkofen το επισκέφθηκε για πρώτη φορά το 1851 και επέστρεψε επανειλημμένα κατά τα επόμενα 30 χρόνια. Στο προσκήνιο του πίνακα της αγοράς του Szolnok, απεικονίζεται  μια ταλαιπωρημένη Τσιγγάνα να θηλάζει ένα βρέφος ενώ  ακολουθείται από ένα παιδί.






































κόσμος: LATCHO DROM








Gabriele Brunati (1852-1925) Ιταλός ζωγράφος

Zingara (Gypsy)





György Vastagh the Elder (1834-1922) Ούγγρος ζωγράφος

Fiddler Gypsy Boy






Jean-Baptiste Achille Zo (1826-1901) Γάλλος ζωγράφος

A Gypsy Family on the Road, c.1861






Jean-Baptiste Achille Zo

 Posada San Rafael, Cordoba, c.1861







Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

LATCHO DROM










Boccaccio Boccacino (c.1467-c.1525) Φλαμανδός ζωγράφος
Gypsy Girl, 1504-5






David Teniers the Younger (1610-1690) Φλαμανδός ζωγράφος
A Gipsy Fortune Teller in a Hilly Landscape






Edwin Longsden Long (1829-1891) Άγγλος ζωγράφος



Adrien Moreau (1843-1906) Γάλλος ζωγράφος
La diseuse de bonne aventure, 1878




Απόσπασμα από το κείμενο του Alan Phillips, της Διεθνούς Ομάδας για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (1995):
Από την πρώτη στιγμή της άφιξής τους στη Δυτική Ευρώπη το 14ο και 15ο αιώνα, οι Ρομά/Τσιγγάνοι θεωρήθηκαν παρείσακτοι, που επέπιπταν στις κοινωνίες, τη στιγμή που το κράτος προσπαθούσε να τους οργανώσει και να τους ελέγξει. Οι τοπικές κλειστές κοινωνίες αντέδρασαν με δυσπιστία, φόβο και απόρριψη απέναντι στους νεοαφιχθέντες. Αν και ήταν μικρός ο πληθυσμός τους, αγρότες, πρίγκιπες, Εκκλησία και συντεχνίες πήραν μέτρα εναντίον των Ρομά/Τσιγγάνων. Η απόρριψη αυτή, σποραδική στην αρχή, γρήγορα αποτέλεσε κρατική υπόθεση με την ψήφιση βασιλικών διαταγμάτων, που καταδίκαζαν τους Ρομά/ Τσιγγάνους και απαγόρευαν την κυκλοφορία τους επιβάλλοντάς τους σωματικές ποινές.
Τα παραδείγματα πολιτικών αποκλεισμού είναι πολλά: όλα τα κράτη που προαναφέρθηκαν φαίνεται πως πήραν κάποια στιγμή τέτοια μέτρα. Για παράδειγμα, το 1504, στη Γαλλία, ο Λουδοβίκος ΙΒ' έθεσε τους Ρομά/Τσιγγάνους υπό απαγόρευση και από το 1510 η ποινή για όποιον αψηφούσε το μέτρο αυτό ήταν θάνατος με απαγχονισμό. Στη συνέχεια, απαγορεύτηκε η συνάθροιση περισσότερων από τρεις ή τέσσερις Ρομά/Τσιγγάνους και τελικά, από το 1647 και μετά, το να είναι κάποιος απλώς '
Bohemian
' αποτελούσε από μόνο του έγκλημα που τιμωρούνταν με καταδίκη στα κάτεργα. Στη Γερμανία από το 1496 και μετά, το κοινοβούλιο επανειλημμένα κατήγγειλε τους Ρομά/Τσιγγάνους ως προδότες του Χριστανισμού, κατάσκοπους των Τούρκων και φορείς πανούκλας. Κατηγορούμενοι για ληστεία, μαγεία και απαγωγές παιδιών οι Ρομά/Τσιγγάνοι δεν γίνονταν αποδεκτοί στη Γερμανία και μπορούσαν ατιμώρητα να θανατωθούν. Το 1721, ο Αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ' διέταξε την εξόντωση των ενήλικων ανδρών Ρομά/Τσιγγάνων, ενώ για τις γυναίκες και τα παιδιά προβλεπόταν να τους κόψουν το ένα αυτί. Το 1725, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α' καταδίκασε σε θάνατο όποιο Ρομ/Τσιγγάνο άνω των 18, ανεξαρτήτως φύλου, που συλλαμβανόταν σε πρωσικό έδαφος. Στην Ιταλία, μεταξύ 1506 και 1785, εκδόθηκαν 147 απαγορεύσεις κατά των Ρομά/Τσιγγάνων (ή μια για κάθε 1,9 χρόνια).
Στην Ολλανδία, επικράτησε η απόλυτη απόρριψη. Από τον 17ο μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα, οργανωνόταν κυνήγι Ρομά/Τσιγγάνων (
heidenjachten
: κυνήγι παγανιστών). Το ίδιο συνέβη στην Ελβετία και αλλού: γίνονταν λαϊκά κυνήγια, μερικές φορές με σύνθημα εκκίνησης το χτύπημα της καμπάνας της εκκλησίας, και με τη διαταγή να πυροβολείται όποιος αντιστεκόταν. Μερικές φορές, το κυνήγι αποτελούσε καλά οργανωμένη στρατιωτική επιχείρηση, με συμμετοχή του πεζικού, του ιππικού και της χωροφυλακής. Είχαν θεσμοθετηθεί αμοιβές για τους συλληφθέντες Ρομά/Τσιγγάνους, οδηγώντας σε αύξηση του αριθμού των επαγγελματιών κυνηγών Ρομά/Τσιγγάνων. Επίσης, στη Βενετία, ένα κείμενο, που χρονολογείται από το 1692, χορηγούσε αμνηστία σε καταδικασμένους σε ποινές έως 10 έτη στα κάτεργα, με την προϋπόθεση να αναλάμβαναν το κυνήγι Ρομά/Τσιγγάνων. Παρόμοιες τακτικές ακολουθήθηκαν και στη Σκανδιναβία.
Παρά το γεγονός ότι οι Ρομά/Τσιγγάνοι ξεκάθαρα αναγνωρίζονταν ως τέτοιοι, δεν υπήρξε ποτέ ορισμός τους σε ιστορικά νομικά κείμενα.. Η στερεοτυπική εικόνα που παρουσιαζόταν σε αυτά τα κείμενα ποτέ δεν αποτέλεσε προϊόν προσπάθειας δίκαιης ή ακριβούς καταγραφής. Αντίθετα, εσκεμμένα τονίστηκε το αρνητικό στοιχείο προκειμένου να λειτουργήσει ως βάση και δικαιολογία των κατασταλτικών μέτρων. Όπως κανείς ποτέ δεν έκανε τον κόπο να ορίσει την ταυτότητα των Ρομά/Τσιγγάνων, κανένας επίσης δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για τους λόγους αντίδρασής των άλλων απέναντι στους Ρομά/Τσιγγάνους. Το να είναι κανείς Ρομ/Τσιγγάνος καθιστούσε από μόνο του επαρκή λόγο καταδίκης και σε ατομικό και σε ομαδικό επίπεδο. Τους κατήγγειλαν ότι 'ζούσαν τη ζωή ενός
Bohemian' και τους θεωρούσαν ύποπτους για τα χειρότερα, ακόμη και όταν ήταν αθώοι. Ένας δικαστής από το Στρασβούργο έγραψε στις αρχές του 19ου αιώνα:

'Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι άνθρωποι αυτοί διέπραξαν εγκληματικές ενέργειες, αλλά βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση, ώστε, εάν παρουσιαστεί η ευκαιρία, να μην μπορούν παρά να μπουν στον πειρασμό... Δεν μπορεί παρά να είναι επικίνδυνοι.' 











Hans Burkmair (1473-1531) Γερμανός ζωγράφος


Τα στερεότυπα Ρομά-αγορά-εξαπάτηση εμφανίζονται ήδη από το 1510. Στο σχέδιο του Γερμανού ζωγράφου εμφανίζονται Τσιγγάνοι ως σαλτιμπάγκοι αλλά και κλέφτες.








An illustration from Guy Mannering or The Astrologer,
a novel by Sir Walter Scott, bublished anonymously in 1815,
showing a line of Gypsies and their wagons.






Peder Severin Krøyer (1851-1909) Δανός ζωγράφος
    


^













Τα παραπάνω βίντεο είναι αποσπάσματα από την ταινία του Tony Gatlif, Latcho Drom (Bonne Route) - βοηθός σκηνοθέτη είναι ο Alexandre Gavras, γιος του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Η ταινία ακολουθεί ένα νοητό ταξίδι των Ρομά, από την Ινδία, τόπο καταγωγής τους, έως την Ισπανία, δείχνοντας στοιχεία της νομαδικής ζωής τους όπως έχει διαμορφωθεί σε διάφορες χώρες από τις οποίες πέρασαν κατά τη χιλιόχρονη πορεία τους. Τα δέκα μέρη ολόκληρης της ταινίας/ντοκιμαντερ, μπορεί κανείς να τα παρακολουθήσει στον παρακάτω σύνδεσμο:

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος στιγματισμού


William Bouguereau (1828-1905) Γάλλος ζωγράφος















-


Joseph Mallord William Turner (1775-1881) Βρετανός ζωγράφος






A Beech Wood with Gypsies round a Campfire


-


Jan Brueghel the Elder (1528-1625) Φλαμανδός ζωγράφος







δεύτερο μισό 16ου αι., Museo Nacional del Prado, Ισπανία





της Ελένης Τσετσέκου*


Οι Τσιγγάνοι, λοιπόν, «πουλάνε»... όχι μόνο παιδιά, διότι αυτό ούτως ή άλλως για τις διωκτικές αρχές, για τους πολιτικούς, για τους δημοσιογράφους, για την κοινή γνώμη, είναι δεδομένο.

«Πουλάνε» στα διεθνή και ελληνικά ΜΜΕ, «πουλάνε» ως προσφιλές θέμα πολιτικών προς άγραν ψήφων, «πουλάνε» ως ακράδαντη επιχειρηματολογία ρατσιστικών θεωριών φασιστικών, ναζιστικών και λαϊκιστικών κομμάτων.

Οι Τσιγγάνοι πάντα «πουλάγανε»: το φολκλόρ τους, η μουσική τους, τα ρούχα τους, η μποέμ και νομαδική ζωή τους... Είναι ένα εύκολο θέμα προς οικειοποίηση.

Η ζωή τους γοήτευσε φωτογράφους, σκηνοθέτες, ποιητές, συγγραφείς. Η μιζέρια τους περιφέρθηκε σε συνέδρια, εκθέσεις. Μια απίστευτη επιχείρηση φιλανθρωπίας στήθηκε από ΜΚΟ, Διεθνείς Οργανισμούς, Κυβερνήσεις διότι έτσι ήταν το πολιτικά ορθό.

Οι Τσιγγάνοι «πουλάνε» γιατί όλοι έχουν άποψη για τους Τσιγγάνους, γνωρίζουν την ιστορία τους, τον πολιτισμό τους, τους εσωτερικούς κανόνες τους, την καθημερινότητά τους στο περιθώριο των κοινωνιών μας, διότι μην ξεχνάμε αυτοί το «επέλεξαν».

«Επέλεξαν» την περιπλάνηση και τον διωγμό όταν έφυγαν από τον τόπο τους, τη βόρεια Ινδία, χίλια χρόνια πριν, «επέλεξαν» τη σκλαβιά και αγοραπωλησία τους σε μοναστήρια της Βλαχίας και της Μολδαβίας τον 16ο αιώνα, «επέλεξαν» τον εγκλεισμό τους την ίδια περίπου εποχή σε ειδικά για «απροσάρμοστους» στρατόπεδα στην Ισπανία, «επέλεξαν» την εξόντωσή τους από τη Γερμανία των Ναζί, πιο πρόσφατα τα πογκρόμ στη Ρουμανία και την Ουγγαρία, την αναγκαστική στείρωση τη δεκαετία του '70 στη Σουηδία, Φιλανδία, Νορβηγία και μέχρι πρόσφατα στη Σλοβακία, «επέλεξαν» την τοποθέτηση των υγιών παιδιών τους σε σχολεία για άτομα με ειδικές ανάγκες στις μέρες μας στην Τσεχία... Δεν έχει τέλος ο κατάλογος των παραβιάσεων των ανθρωπίνων τους δικαιωμάτων.

Οι καλά γνωρίζοντες την κοινότητα των Ρομά ή Τσιγγάνων - ένα δικαίωμα τους έμεινε και αυτός είναι ο αυτοπροσδιορισμός - διατείνονται ότι τα 12 εκατομμύρια Τσιγγάνων της Ευρώπης, των οποίων ο μέσος όρος ζωής είναι 10 χρόνια λιγότερα από αυτόν των μη Τσιγγάνων, επέλεξαν όλα τα παραπάνω, συν τη φτώχεια και τον αποκλεισμό. Το έχουν στο αίμα τους, όπως κάποτε διάβασα σε ένα άρθρο έγκριτης εφημερίδας.

Στην Ελλάδα των ιδιωτικών υιοθεσιών, μοναδική χώρα στην Ευρώπη και από τις λίγες στον κόσμο που επιτρέπει αυτό το «φιλανθρωπικό» σύστημα υιοθεσίας, φανταστείτε πόσοι λευκοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά με τσιγγάνικο αίμα.

Διότι όλοι γνωρίζουν την εμποροπανήγυρη των ιδιωτικών υιοθεσιών και τον τρελό χορό που έχουν στήσει ιδιωτικές κλινικές με φιλάνθρωπους γυναικολόγους, συμβολαιογράφους, δικηγόρους και Ελληνίδες, Αλβανίδες και Βουλγάρες τσιγγάνες που πουλούν τον καρπό της κοιλίας τους σε άκληρα ζευγάρια ή, τέλος πάντων, σε οποιονδήποτε θέλει να αποκτήσει ένα παιδί με ένα εύκολο τρόπο. Παρεμπιπτόντως η Ελλάδα δεν έχει επικυρώσει τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων και συνεπώς δεν συμμετέχει στην επιτροπή εμπειρογνωμόνων, όργανο έλεγχου της εφαρμογής της Σύμβασης.

Και ήρθε η επικαιρότητα του Οκτώβρη και επιβεβαίωσε αυτό που οι λευκές κοινωνίες μας γνώριζαν εδώ και αιώνες από τα παραμύθια της γιαγιάς και τις απειλές της μαμάς: οι Τσιγγάνοι όντως κλέβουν παιδιά και αυτή η βεβαιότητα δικαιολογεί τις επιδρομές της αστυνομίας στους τσιγγάνικους καταυλισμούς ανά την Ευρώπη, διότι τώρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι και η μικρή Μάντυ κάπου εκεί βρίσκεται…

Η Ευρώπη ταλανίζεται από 12 εκατομμύρια πρωτόγονων και παραβατικών Τσιγγάνων. 65% των Γάλλων που ερωτήθηκαν είπαν ότι η Κοσοβάρα Τσιγγάνα πρέπει να πάει από εκεί που ήρθε, 80% των Ισπανών μη Τσιγγάνων θεωρεί ότι οι Τσιγγάνοι είναι φύσει παραβατικοί και 75% των Τσέχων δεν θα ήθελαν να τους έχουν για γείτονες. Τέλος, στην Ελλάδα όλοι ξέρουν ότι οι Τσιγγάνοι όταν δεν κλέβουν παιδιά, κλέβουν ρεύμα για τις παράγκες τους ή χαλκό για μεταποίηση από εταιρείες μη Τσιγγάνων που παραδόξως οι διωκτικές αρχές ποτέ δεν ενόχλησαν. Να καθησυχαστούμε, τα στερεότυπα για τους Ρομά επαναλαμβάνονται με τον ίδιο μονότονο τρόπο, αιώνες τώρα, ο αντιτσιγγανισμός είναι τόσο βαθιά ριζωμένος στην κουλτούρα μας, στο λεξιλόγιό μας, στην καθημερινότητά μας που δεν κάνουμε τον κόπο ούτε να τον κρύψουμε. Κανείς δεν σοκάρεται, και οι Τσιγγάνοι οι ίδιοι σιωπούν. Γιατί έχουν συνηθίσει τον στιγματισμό. Στην Γαλλία, το 2000, ένα ολόκληρο καρτιέ Τσιγγάνων εξαφανίστηκε διότι κάποια μέλη της ήταν ύποπτα για εγκληματικές ενέργειες. Τους επιβλήθηκε Ομαδική Τιμωρία (collective punishment), ένα μέλος της κοινότητας παραβατεί, όλοι πρέπει να την πληρώσουν, όλοι θα στιγματιστούν, και δεν έχουν δικαίωμα υπεράσπισης. Σε ποια άλλη κοινωνική ομάδα η πολιτισμένη Ευρώπη επιβάλλει Ομαδική Τιμωρία;

Βέβαια, έχοντας ταξιδέψει και συναντήσει τις κοινότητες των Ρομά σε όλα τα κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, 47 τον αριθμό, μπορώ ταπεινά να καταθέσω μια άλλη πραγματικότητα.

Συνάντησα Τσιγγάνους περήφανους για τον πολιτισμό τους, τη γλώσσα τους, τα έθιμά τους, τις παραδόσεις τους. Συνάντησα πανεπιστημιακούς, λογοτέχνες, σκληρά εργαζόμενους επαγγελματίες, φοιτητές, σχολιαρόπαιδα, δασκάλους, γιατρούς, δικηγόρους Ρομά.

Συνάντησα τσιγγάνες βουλευτίνες στο Ευρωκοινοβούλιο, δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους, στελέχη υπουργείων, ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων να χειρίζονται με απίστευτη ευκολία τη γλώσσα της χώρας τους, τα ρομανί και τα αγγλικά και να έχουν προ πολλού ξεπεράσει το καθεστώς της θυματοποιήσης (victimaziation) και διεκδικούν. Συνάντησα Ρομά γονείς που επιθυμούσαν να στείλουν το παιδί τους σε ένα κανονικό σχολείο αλλά οι λευκοί γονείς τού απαγόρευαν την είσοδο μέχρι να συνοδευτεί από την αστυνομία. Συνέβη στην Ευρώπη του 2000 και όχι στην Αμερική της Κου Κλουξ Κλαν. Ο αγώνας των Ρομά για κοινωνική δικαιοσύνη μοιάζει με το Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων της μαύρης κοινότητας της Αμερικής.

Συνάντησα Ρομά διαμεσολαβητές, γυναίκες και άντρες, πάνω από χίλιους τον αριθμό, 74 στην Ελλάδα, να εργάζονται σε δύσκολες συνθήκες συχνά εθελοντικά για να χτίσουν γέφυρες μεταξύ των κοινοτήτων τους, των διοικήσεων και τοπικών κοινωνιών. Πολλές κυβερνήσεις έχουν αναγνωρίσει τη σημασία του ρόλου τους, άλλες όχι, η Ελλάδα είναι μια από αυτές. Ρόλος τους να ενημερώσουν, ευαισθητοποιήσουν για ζητήματα που είναι πρώτιστης σημασίας, όπως αυτό της εμπορίας ανθρώπων, των γάμων παιδιών, της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και γνωρίζουν όσο κανείς άλλος την αρχή της ορθής και αναγκαίας εφαρμογής του νόμου καθώς και την ευθύνη της κοινότητας.

Συνάντησα τέλος κοινότητες που ζουν από τη φιλανθρωπία της πλειοψηφίας διότι τα κράτη στα οποία ζουν δεν τους αντιμετώπισαν ποτέ ως ισότιμους πολίτες, δεν τους αναγνώριζαν καν ως πολίτες και ας είχαν δώσει και τη ζωή τους για αυτά. Συνάντησα κοινότητες που εκτός από την τσιγγάνικη κουλτούρα έχουν μια άλλη κουλτούρα, αυτήν της φτώχειας, που δεν στέλνει τα παιδιά σχολείο και παντρεύει τα κορίτσια της στα 14, όπως ακριβώς έκαναν οι προ παππούδες Ευρωπαίοι των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων.

Επισκέφτηκα γκέτο στη Λιθουανία και τη Ρουμανία που η πλειοψηφία των γυναικών είναι στη φυλακή αντί για τους άντρες τους και τα παιδιά μεγαλώνουν μόνα τους. Γνώρισα κοινότητες που η ανέχεια τις σπρώχνει σε τεχνάσματα επιβίωσης όχι απαραίτητα νόμιμα, όπου οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις των θεσμών και του Δικαίου δεν είναι ίδιες με αυτές των ενταγμένων πολιτών.

Τέλος, γνώρισα και Ρομά που κρύβουν επιμελώς την ταυτότητά τους όχι γιατί ντρέπονται αλλά γιατί είναι και αυτό ένα τέχνασμα επιβίωσης. Είναι και αυτοί ανάμεσα στους 12 εκατομμύρια Ρομά Ευρωπαίων πολιτών που αρνούνται σήμερα την Ομαδική Τιμωρία, τον στιγματισμό, αρνούνται να θυσιαστούν στον βωμό της άγνοιάς μας, και του απροκάλυπτου ρατσισμού και αντιτσιγγανισμού μας.


*Η Ελένη Τσετσέκου είναι υπεύθυνη για θέματα Ρομά στο Συμβούλιο της Ευρώπης.


πηγή: protagon


_


Επιθέσεις ακροδεξιών ομάδων σε καταυλισμούς Ρομά στην Ευρώπη με αφορμή την υπόθεση στα Φάρσαλα

Για «εισβολές σε συνοικισμούς Ρομά σε όλη την Ευρώπη, και όχι μόνο από την αστυνομία, αλλά και από ακροδεξιές ομάδες», έκανε λόγο η σύμβουλος του γγ του Συμβουλίου της Ευρώπης για θέματα Ρομά, Ελένη Τσετσέκου, στην εκδήλωση που οργανώθηκε σήμερα [24.10.2013] στην Αθήνα από το Συμβούλιο της Ευρώπης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τους Έλληνες διαμεσολαβητές Ρομά.

Όπως σημείωσε η κ. Τσετσέκου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, μετά το συμβάν στα Φάρσαλα, αστυνομικές δυνάμεις σε όλη την Ευρώπη κάνουν συνεχείς ελέγχους DNA σε καταυλισμούς Ρομά, ιδιαιτέρως όταν βλέπουν παιδιά με ανοιχτόχρωμα χαρακτηριστικά. Όμως «υπάρχουν και ξανθοί τσιγγάνοι με γαλάζια μάτια. Ανήκουν στην κατηγορία των Σίντι» εξηγεί η κ. Τσετσέκου και συνεχίζει: «Το πιο επικίνδυνο απ’ όλα δεν είναι οι εισβολές της αστυνομίας και το κλίμα τρομοκρατίας που δημιουργείται όταν μπαίνουν οι αστυνομικοί. Είναι οι ακροδεξιές ομάδες που παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους. Αυτό συνέβη χθες και στη Σερβία, όταν μπήκαν σε καταυλισμό, μετά από καταγγελία περιοίκου για ένα κοριτσάκι με ανοιχτόχρωμα χαρακτηριστικά. Μπήκαν και επιτέθηκαν με τον τρόπο που όλοι γνωρίζουμε…». Και συμπληρώνει εμφατικά: «Στην Ιρλανδία τελικά αποδείχθηκε ότι το παιδί ήταν της οικογένειας των τσιγγάνων. Αλλά αυτή είναι η θεωρία της ομαδικής τιμωρίας, που διατρέχει όλη την ιστορία των τσιγγάνων από τότε που ήρθαν στην Ευρώπη».

Προβληματικό το καθεστώς των ιδιωτικών υιοθεσιών στην Ελλάδα

Στο «προβληματικό καθεστώς των ιδιωτικών υιοθεσιών στην Ελλάδα που αφήνει πολλά περιθώρια για να λάβουν χώρα παράνομες πράξεις» αναφέρθηκε η κ. Τσετσέκου προσπαθώντας να ανιχνεύσει τις ενδεχόμενες αιτίες της υπόθεσης των Φαρσάλων. Όπως ειπώθηκε και από άλλους ομιλητές κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, η Ελλάδα στο όνομα των λεγόμενων «φιλανθρωπικών υιοθεσιών» και με ένα σαθρό νομικό πλαίσιο, επιτρέπει κάποιος να αποκτήσει παιδί με μια απλή υπεύθυνη δήλωση. Ρομά από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία προσφέρουν τα παιδιά τους σε άτεκνα ζευγάρια. Όμως δεν πρόκειται για φιλανθρωπία, αφού συνήθως οι γονείς πληρώνουν αντίτιμο και στην «αγορά» υπάρχουν τιμές για τα βρέφη, αγόρια και κορίτσια που δίνονται σε στείρα ζευγάρια. Και βέβαια πρόκειται για ένα ολόκληρο κύκλωμα, στο οποίο εμπλέκονται κλινικές, μαιευτήρες, συμβολαιογράφοι κ.ά.

Επίσης, η κ. Τσετσέκου σημείωσε ότι η Ελλάδα δεν έχει επικυρώσει ακόμη τη Σύμβαση για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Αυτό σημαίνει ότι δεν συμμετέχει στην ομάδα εμπειρογνωμόνων και ότι δεν μπορεί να δεχθεί οποιοδήποτε έλεγχο από την ομάδα εμπειρογνωμόνων.


πηγή: Η Αυγή