Τρίτη, 13 Αυγούστου 2013

Ο Οιδίπους












K.Π. Καβάφης


Ο Οιδίπους


Εγράφη έπειτα από ανάγνωσιν περιγραφής της ζωγραφιάς
«Ο Οιδίπους και η Σφιγξ» του Γουστάβου Μορώ.



Επάνω του η Σφιγξ είναι πεσμένη
με δόντια και με νύχια τεντωμένα
και μ’ όλην της ζωής την αγριάδα.
Ο Οιδίπους έπεσε στην πρώτη ορμή της,
τον τρόμαξεν η πρώτη εμφάνισί της —
τέτοια μορφή και τέτοιαν ομιλία
δεν είχε φαντασθή ποτέ έως τότε.
Μα μ’ όλο που ακκουμπά τα δυο του πόδια
το τέρας στου Οιδίποδος το στήθος,
συνήλθε εκείνος γρήγορα — και διόλου
τώρα δεν την φοβάται πια, γιατί έχει
την λύσιν έτοιμη και θα νικήση.
Κι’ όμως δεν χαίρεται γι’ αυτήν την νίκη.
Το βλέμμα του μελαγχολία γεμάτο
την Σφίγγα δεν κυττάζει, βλέπει πέρα
τον δρόμο τον στενό που πάει στας Θήβας,
και που στον Κολωνό θ’ αποτελειώση.
Και καθαρά προαισθάνεται η ψυχή του
που η Σφιγξ εκεί θα τον μιλήση πάλι
με δυσκολώτερα και πιο μεγάλα
αινίγματα που απάντησι δεν έχουν.




[αποκηρυγμένο, 1895, 1896]







Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

I'm Deranged



Charls Chaplin (1824-1891)


A  Song Silenced









Funny how secrets travel
I'd start to believe if I were to bleed
Thin skies, the man chains his hands held high
Cruise me blond
Cruise me babe
A blond belief beyond beyond beyond
No return No return

I'm deranged
Deranged my love
I'm deranged down down down
So cruise me babe cruise me baby

And the rain sets in
It's the angel-man
I'm deranged

Cruise me cruise me cruise me babe

The clutch of life and the fist of love
Over your head
Big deal Salaam
Be real deranged Salaam
Before we reel
I'm deranged

And the rain sets in
It's the angel-man
I'm deranged

Cruise me cruise me cruise me babe

And the rain sets in
It's the angel-man
I'm deranged


Cruise me cruise me cruise me babe





Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΑΝΕΜΟ
















Χαμογέλασε ςτα αστερια
ένας άνεμος εροτευμένος.
Εχει δει στην αγαπημένη του
σε μακρινές χώρες,
την έχει  δεί καθισμένη σε ένα βράχο
κοντά σε ένα ποτάμι,
πετώντας κόκκινα λουλούδια
"με αγαπά...δε με αγαπά.."
αλλα στην στιγμή που
σήκωσε το κεφάλι της
και φίλησε στο Ανεμο
αυτός κλέψε το χαμόγελο της
και το έφερε μαζί του,

Ολες της μέρες, αυτός ο άνεμος
Φέρνει σε μακρινές χόρες,

περιμένωντας  την αγάπη του...
μια εφηβή χωρίς πείρα
που δεν ήξερε να δείχνει
το τρυφερό πάθος
που έτρεχε στις φλέβα της
και έχασε στον Ανεμο!.!
Τωρα τα λουλουδια κόκκινα
Που πέταξε αυτή απο το βράχο,
Είναι δακρυα απο το αιμα,
Δάκρυα που πέφτουν απο τα μάτια της
Πέρασαν τα  χρόνια και κατάλαβε
Πως τον έχασε ,
Γιατί δεν είχε πείρα,
Αλλα ο Ανεμος μόνο της έμαθε
Πως ήταν μια αγκαλιά με τα φτέρα του.
Και μια φωνή λεει ακόμα:
«με αγαπά......δε με αγαπά..»

.....................................

2 Αυγουστο 2013
Σε κάποιο μέρο του σύμπαντος,
Ταρα


[Το κείμενο μεταφέρθηκε όπως ακριβώς αναρτήθηκε για πρώτη φορά στις «2 Αύγουστο 2013 – Σε κάποιο μέρο του σύμπαντος» από την Τάρα – με όλα τα υπέροχα λάθη του. Έκτοτε η Τάρα έχει κάνει τροποποιήσεις και διορθώσεις, που μπορεί να τις δει κανείς αν επισκεφτεί τον σύνδεσμο που παραπέμπει ο τίτλος του ποιήματος.]


TaRa, Lima, Peru 





Γεννήθηκα για να αγαπήσω μια κυανόλευκη χώρα γεμάτη, σοφία, γνώση και ομορφιά. Όταν ήμουν μικρή, πήγα μαζί με την νοικοκυρά μου σε μια τσιγγάνικη κατασκήνωση για να παίξω με τα άλλα παιδιά. Εκεί έμενε ο Σπύρος, ένας μεγάλος στην ηλικία τσιγγάνος από τη Θεσσαλονίκη. Αυτός ήταν ο πρώτος δάσκαλός μου. Με έμαθε πώς να γράφω, πώς να διαβάζω, πως να ομιλώ (με πολλά λάθη βέβαια). Μου μιλούσε για τη μυθολογία της Ελλάδας, για την ομορφιά της. Δυο χρόνια μετά έφυγαν οι τσιγγάνοι ως τη Χιλή... Πάλι μόνη, δεν είχα με ποιόν να εξασκήσω τα Ελληνικά μου, μιλούσα μόνη μου και μαζί με τις κούκλες μου που είχαν Ελληνικό όνομα... Δεν βρήκα κανένα για να εξασκώ τα Ελληνικά μου. Εδώ και 13 χρόνια περίπου έμαθα ότι είχε έρθει από την Ελλάδα, ένας δάσκαλος για να διδάξει ελληνικά, αλλά αυτός ήταν ήδη τρία χρόνια εδώ!!! Είχαμε μόνο δύο χρόνια περιθώριο για να τα τελειώσω! Σε ενάμιση χρόνο τα τελείωσα όλα... Έφυγε ο Δάσκαλος μου μαζί με την οικογένεια του. Έφυγε στο Αγρίνιο. Πολύ αγάπησα εκείνη την οικογένεια... Το όνομά του Θεόδωρος Ταρναράς. Του χρωστάω πολλά! Το 2002 ταξίδεψα στην Ελλάδα χωρίς άδεια, εκείνη η αγάπη μου για την Ελλάδα μου έχει κοστίσει πολύ... αλλά... την αγαπάω!