Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΑΝΕΜΟ
















Χαμογέλασε ςτα αστερια
ένας άνεμος εροτευμένος.
Εχει δει στην αγαπημένη του
σε μακρινές χώρες,
την έχει  δεί καθισμένη σε ένα βράχο
κοντά σε ένα ποτάμι,
πετώντας κόκκινα λουλούδια
"με αγαπά...δε με αγαπά.."
αλλα στην στιγμή που
σήκωσε το κεφάλι της
και φίλησε στο Ανεμο
αυτός κλέψε το χαμόγελο της
και το έφερε μαζί του,

Ολες της μέρες, αυτός ο άνεμος
Φέρνει σε μακρινές χόρες,

περιμένωντας  την αγάπη του...
μια εφηβή χωρίς πείρα
που δεν ήξερε να δείχνει
το τρυφερό πάθος
που έτρεχε στις φλέβα της
και έχασε στον Ανεμο!.!
Τωρα τα λουλουδια κόκκινα
Που πέταξε αυτή απο το βράχο,
Είναι δακρυα απο το αιμα,
Δάκρυα που πέφτουν απο τα μάτια της
Πέρασαν τα  χρόνια και κατάλαβε
Πως τον έχασε ,
Γιατί δεν είχε πείρα,
Αλλα ο Ανεμος μόνο της έμαθε
Πως ήταν μια αγκαλιά με τα φτέρα του.
Και μια φωνή λεει ακόμα:
«με αγαπά......δε με αγαπά..»

.....................................

2 Αυγουστο 2013
Σε κάποιο μέρο του σύμπαντος,
Ταρα


[Το κείμενο μεταφέρθηκε όπως ακριβώς αναρτήθηκε για πρώτη φορά στις «2 Αύγουστο 2013 – Σε κάποιο μέρο του σύμπαντος» από την Τάρα – με όλα τα υπέροχα λάθη του. Έκτοτε η Τάρα έχει κάνει τροποποιήσεις και διορθώσεις, που μπορεί να τις δει κανείς αν επισκεφτεί τον σύνδεσμο που παραπέμπει ο τίτλος του ποιήματος.]


TaRa, Lima, Peru 





Γεννήθηκα για να αγαπήσω μια κυανόλευκη χώρα γεμάτη, σοφία, γνώση και ομορφιά. Όταν ήμουν μικρή, πήγα μαζί με την νοικοκυρά μου σε μια τσιγγάνικη κατασκήνωση για να παίξω με τα άλλα παιδιά. Εκεί έμενε ο Σπύρος, ένας μεγάλος στην ηλικία τσιγγάνος από τη Θεσσαλονίκη. Αυτός ήταν ο πρώτος δάσκαλός μου. Με έμαθε πώς να γράφω, πώς να διαβάζω, πως να ομιλώ (με πολλά λάθη βέβαια). Μου μιλούσε για τη μυθολογία της Ελλάδας, για την ομορφιά της. Δυο χρόνια μετά έφυγαν οι τσιγγάνοι ως τη Χιλή... Πάλι μόνη, δεν είχα με ποιόν να εξασκήσω τα Ελληνικά μου, μιλούσα μόνη μου και μαζί με τις κούκλες μου που είχαν Ελληνικό όνομα... Δεν βρήκα κανένα για να εξασκώ τα Ελληνικά μου. Εδώ και 13 χρόνια περίπου έμαθα ότι είχε έρθει από την Ελλάδα, ένας δάσκαλος για να διδάξει ελληνικά, αλλά αυτός ήταν ήδη τρία χρόνια εδώ!!! Είχαμε μόνο δύο χρόνια περιθώριο για να τα τελειώσω! Σε ενάμιση χρόνο τα τελείωσα όλα... Έφυγε ο Δάσκαλος μου μαζί με την οικογένεια του. Έφυγε στο Αγρίνιο. Πολύ αγάπησα εκείνη την οικογένεια... Το όνομά του Θεόδωρος Ταρναράς. Του χρωστάω πολλά! Το 2002 ταξίδεψα στην Ελλάδα χωρίς άδεια, εκείνη η αγάπη μου για την Ελλάδα μου έχει κοστίσει πολύ... αλλά... την αγαπάω!






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου