Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

Νεράιδες Συνάψεις



Gioacchino Pagliei (1852-1896) Italian artist





 The Naiads, 1881

Νεράιδες Συνάψεις

Όταν το πνεύμα σμιλεύει την ύλη, το θυμικό
Συνάψεις σε ορίζοντα ορίζει.
Η φύση, άλλων συνάψεων είναι μορφή
Και το πνεύμα, μια σύναψή της.

Αυτό δεν αποκλείει την σύναψη Θεός
Μια κι ο Θεός είναι μια σύναψη που ισχύει
Μες το πνεύμα, μες τη φύση.

Είναι η σύναψη οντότητα;
Είναι. Μια και το Είναι, είναι μια σύναψη.

Υπάρχει ουσία;
Υπάρχει. Μια και το Υπάρχει, είναι μια σύναψη.

Και ποιο είναι το πρέπον;
Να αναφέρεσαι σ’ αυτό, μια σύναψη.

Κι ο έρωτας;
Ο έρωτας καίει. Εστία θεά.

Ποιος έρωτας; Για τον άνθρωπο; Ποιόν άνθρωπο;

Μη σκέφτεσαι πια. Είναι μια σύναψη. Ερωτεύσου.

…Πώς; Για πες...

Ερωτεύσου τον Θεό, τον Άνθρωπο...

Ναι, αλλά δεν λες πως. Αυτό με καίει εμένα.

Τη χλόη…

Τις νύμφες και τους καλικάντζαρους, μπορώ;

Φυσικά. Είναι νομιμότατο ακόμη. Λίγο προσοχή θέλει γιατί οι καλικάντζαροι είναι χαφιέδες.

Οι νύμφες;

Δεν τα ξέρω όλα, τι να σου πω. Εξάλλου δεν πιστεύω στις νύμφες. Είναι μια παραμύθα.

Σε τι πιστεύεις;

Στις νεράιδες.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου