Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Sweet Movie (με ελληνικούς υπότιτλους)

4 σχόλια:

  1. Είναι συγκινητική η αφιέρωση.
    Το Sweet Movie ήταν μια ταινία που με συγκλόνισε όταν την πρωτοείδα μαθητής, πάντα με συγκλόνιζε ενόσω την έβλεπα και, μ' έναν μυστηριώδη τρόπο, στο τέλος της. Από τότε έλεγα για χρόνια ότι ήταν η καλύτερη ταινία που έχω δει. Δεν θυμάμαι να το ξανάπα για άλλη.

    Είναι συγκινητική αυτή η αφιέρωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μαθητής την είχα πρωτοδεί επίσης. Όπως και το Salo, Bunuel κλπ… Τι εκπληκτικές εποχές για τη διάνοια, την αδιαχώριστη από την αίσθηση! (Αναφέρομαι προφανώς στις προσωπικές/ηλικιακές εποχές κι όχι βέβαια στις κοινωνικές).

    Με συγκινεί κι εμένα ειλικρινά η απάντησή σου κι έχω μεγάλη έλλειψη από τέτοιου είδους συγκινήσεις.

    Συμπτωματικά, βρίσκομαι κι εγώ σ’ ένα σπίτι της υπαίθρου και ξυπνώ δίπλα σ’ ένα μποστάνι με τομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές και κολοκυθιές, όπως κι εσύ. Ωστόσο είναι αισθητή εδώ για μένα, ακόμα, η έλλειψη ανθρώπων. Ίσως να είναι απλώς δυσδιάκριτη η παρουσία τους και να χρειάζεται να βάλω τα δυνατά μου. Κι άλλο… Διαρκώς κι άλλο… Προς το παρόν το βλέμμα μου τα διαπερνά όλα βασανιστικά ( για την όρασή μου) και χάνεται στη φύση. Ευελπιστώ όμως να σκοντάψω κάπου… μέσα στη φύση πάντα…

    Σ’ ευχαριστώ και καλό μας καλοκαίρι φίλε Tamistas.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ελπίζω η συνέχιση της διαδικτυακής μας παρουσίας να μην οφείλεται σε αδύναμες σχέσεις με τον υλικό ανθρώπινο περίγυρο.

    Καλό καλοκαίρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι να πω; Όσες φορές, πάντως, έχω επιχειρήσει να διαγράψω διαπαντός την όποια διαδικτυακή παρουσία μου, αυτό προκύπτει από τις διαταραχές της σχέσης μου με τον «υλικό, ανθρώπινο περίγυρο». Για να μην έχω αφανιστεί ακόμα και δια παντός ως διαδικτυακή οντότητα, αυτό ίσως να σημαίνει πως οι σχέσεις μου με τον περίγυρο κάποτε αποκαθίστανται.

    Τι να πω; (δις) Ενώ διαρκώς αμφιβάλλω για κάθε είδους ζητήματα – πόσο μάλλον γι’ αυτό που μιλάμε – έχω πάντα και παράλληλα κατά νου τη ρήση του LW : «μια αμφιβολία δίχως τέλος παύει να είναι αμφιβολία»! Στον ευκλείδειο χώρο, βέβαια, τα παράλληλα δεν συναντώνται ποτέ. Αλλά ο χώρος είναι χρονικός, όπως κι ο χρόνος …χωρικός (δλδ της υπαίθρου:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή