Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

kitsch art from Greece



7 σχόλια:

  1. Όποιος αγαπά το θάνατο, οφείλει να τιμά όλες του τις πλευρές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ως λάτρεις του θανάτου, αμελούμε συνήθως να τιμάμε μια μηδαμινή «συνιστώσα» του: τη ζωή. Τη θεωρούμε μάλλον πολύ πεζή. Υποδεέστερη. Φαινομενική. Προτιμάμε τις αναλλοίωτες αξίες, όπως στην εικόνα, στην οποία το μόνο «ζωντανό», κείτεται δεμένο και περιμένει τη μοίρα του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ω! ρε συ, αυτό είναι καλό... (sorry για την έκφραση, αλλά είναι πολύ καλό!)
    Χαιρετώ.

    Δ

    Υ.γ: μετά από την απαραίτητη ''αποσυμπίεση'' των τελευταίων ημερών θα επανέλθω στη κουβέντα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητοί, πάλι ανάποδα τα λέτε ή μάλλον από τη σκοπιά της θνητότητας, που σύμφωνα με την ίδια τη φυσική και την κοσμολογία δεν υπάρχει...
    Θα σας συγχωρήσω όμως γιατί στην έξοχη εικόνα βάζετε τον αμνό της Λαμπετίας - Εσπερίας και όχι τον μόσχο, που εκφράζει το γνήσιο ελληνικό στοιχείο (=παιδεία)...

    http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/AR/mosxoforos.htm
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Ανώνυμε 12:33 μ.μ.

    Με τόσες νεκραναστάσεις τελευταία, λογικό είναι να μπερδευτώ και να μην ξεχωρίζω πια το πάνω από το κάτω, το ανάποδο από το κανονικό, τον ύπνο από τον ξύπνιο, το αν εκεί που είμαι κάθε φορά είναι ο τόπος της προσωρινής ανάστασης ή του προσωρινού θανάτου κλπ.

    Σας ευχαριστώ πάντως για τη συγχώρεση. Είναι κάτι σαν …κάρτα απεριορίστων διαδρομών και απεριορίστων στάσεων:)

    Υ.γ. Ευτυχώς, τον μόσχο με τον αμνό δεν τα μπερδεύω ακόμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή