Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

Περί Nυμφών - 1

*


Η πίστη στις ιδέες (ο ιδεαλισμός, οι ιδεολογίες, η θρησκευτική πίστη) δεν διαφέρουν από την πίστη στις νεράιδες. Απλά, οι σοβαρές ιδέες, διεκδικούν για τον εαυτό τους τη σοβαρότητα, την ιερότητα και την εξουσία της αληθοφάνειας, έναντι της πίστης στις νεράιδες, οι οποίες λογίζονται (από τους σοβαρούς ανθρώπους) ως ανεύθυνα ( = ελεύθερα) παιχνίδια του παιδικού μυαλού. Σαν να λέμε πως ο άνθρωπος (σύμφωνα με τη σοβαρότητα των σοβαρών ιδεαλιστών), όταν είναι παιδί παίζει ανέμελα με σαπουνόφουσκες και σκέφτεται νεράιδες, ενώ όταν μεγαλώσει παίζει (εμφορούμενος από βαρύ αίσθημα ευθύνης) με πραγματικά όπλα και σκέφτεται τις μεγάλες ιδέες. Τον Πλάτωνα, τον Καντ, τον Μαρξ, τον θεό, την οικονομία (μόνο που δεν μπορεί καν να αναπλάσει τη μυρωδιά τους: ενώ με το που θα σκεφτώ μια νεράιδα, αμέσως ευωδιάζει ο τόπος, ούτε θέλω να σκέφτομαι πως θα μύριζε ο αληθινός Σωκράτης, ειδικά αν αναλογιστώ την πραγματική κατάσταση υγιεινής του πισινού του – ή το μουστάκι του Μαρξ). Τ’ ότι ο αληθινός και σοβαρός κόσμος περιστρέφεται γύρω από τις ιδέες και τα όπλα/αντίγραφά τους στον κόσμο του αισθητού, ενώ τα μικρά παιδιά γύρω από τις νεράιδες και τα παιχνίδια, αφορά την ωριμότητα του αληθούς κόσμου. Η αλλαγή φάσης (από την παιδικότητα στην ωριμότητα - του ανθρώπου όσο και της ανθρωπότητας) είναι αλλαγή φαντασίωσης. Περνώ από μια φαντασίωση  διεξοδικότατη σε μια άλλη (απείρως μη διεξοδική). Δεν σημαίνει πως περνώ από τη φαντασίωση στη μη φαντασίωση, στην αλήθεια και τη βεβαιότητα. Η αλήθεια και η βεβαιότητα των σοβαρών ανθρώπων επιβάλλεται μόνο με την εξουσία των πολλών, της δύναμης, και με τα όπλα (και πάλι δεν επιβάλλεται ολοσχερώς, γι’ αυτό υπάρχουν και τα ψυχιατρεία, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια – αλλά και πάλι, κάτι περισσεύει). Η φαντασίωση στην οποία περνούν κατά την αλλαγή φάσης οι άνθρωποι όταν ωριμάζουν, είναι πιο ανεύθυνη και αφελής από τη φαντασίωση των μικρών παιδιών για τις νεράιδες.

Δεν υπάρχουν παιδιά. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι. Μικροί και μεγάλοι =
Δεν υπάρχουν άνθρωποι. Υπάρχουν μόνο παιδιά. Μικρά (νεαρά - κοντά στη γέννηση) και μεγάλα (γέροι – κοντά στον θάνατο: και ας μη γελιούνται, στον πλήρη θάνατο, στην αιώνια λήθη).

Η νεαρή μικρούλα βλέπει μια σταγόνα βροχής και πιστεύει με όλη της την δύναμη/ύπαρξη, πως εκεί μέσα κατοικεί μια νεράιδα. Πως αυτό είναι το σπίτι της.

Ο γέρος που ήδη βρωμάει θάνατο και μοιάζει περισσότερο με περίττωμα παρά με ον, βλέπει όλον τον κόσμο σαν κύστη (ουροδόχο, συνήθως, και γεμάτο καθετήρες) και πως μέσα της κατοικεί ο θεός ή μια επιστημονική ή φιλοσοφική αλήθεια. Με τη διαφορά ότι από αυτή τη φαντασίωση πηγάζουν νόμοι (για τη σωστή κατανομή των ούρων και των κοπράνων – την ίδια ώρα που η ανόητη φύση έχει καλύτερα υδραυλικά), στο όνομα αυτής της φαντασίωσης κατασκευάζονται όπλα και κτίζονται αυτοκρατορίες (ενώ ένα κύμα που σηκώνει το πέταγμα μιας πεταλούδας/νύμφης καταπίνει μέσα σε δευτερόλεπτα πυρηνικούς αντιδραστήρες) μέσα στις οποίες –  αυτοκρατορίες -  η δυστυχία που παράγεται κάνει ακόμα κι αυτές τις νεράιδες που ζουν εδώ και χιλιάδες χιλιάδων χρόνια, να σουφρώνουν κάποτε τις χαριτωμένες φατσούλες τους.



Η ωριμότητα βλάπτει σοβαρά την υγεία και οδηγεί αναπόδραστα στο θάνατο, τόσο του ανθρώπου όσο και της ανθρωπότητας.  




*

7 σχόλια:

  1. Ξυλιές..ξυλιές...
    Αγαπήστε μας και λίγο να μερώσουμε...
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://www.youtube.com/watch?v=c8a-UP1sjrc&feature=related

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα

    λένε πως καθε φορά που τις αρνιόμαστε μια νεράιδα πεθαίνει...

    ετσι ας την απελευθερώσουμε ...

    http://i.saucesome.net/myJ.gif

    με τη συνοδεια μουσικής για να μην θυμώσει ...

    http://www.youtube.com/watch?v=gtol4CWTE8g


    Καλο βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα Ατάργα

    Δεν μπορούσε παρά να προστεθεί η σκηνή της απελευθέρωσης στην ανάρτηση …σχεδόν από μόνη της.

    Ξέρετε μήπως – κανείς – πού μπορώ να βρω λίγο νεραϊδόσκονη για την αυριανή μέρα; Όχι ότι θα το κουνήσω από την κουφάλα της δρυός όπου φιλοξενούμαι, αλλά, μου την έκρυψαν πάλι τα ξωτικά για να σπάσουν πλάκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. καλημερα !!!!

    το απολαυσα αυτο το κειμενο !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Is Sallos

    Καλησπέρα. Χαίρομαι. Αν και θαυμάζω τους φιλοσόφους, δεν μπορώ πάντα να λογοκρίνω τις διάφορες εντυπώσεις μου - "σωστές" ή "λάθος". Μπορώ όμως να τις διασκεδάζω. Ανεξαρτήτως του πώς μυριζει κάποιος, δύναται πάντα να είναι ελεύθερος. Έτερον, εκάτερον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή