Σάββατο, 7 Απριλίου 2012

Συνέχεια του σχολίου στον "Eriugena"


Σε συνέχεια του 

Συνέχεια του σχολίου στους "Ανώνυμους" 

 


A Midsummer Night's Dream. Illustrations by W. Heath Robinson, Constable, 1914.  
______________________________________

Πιάστηκα από τη λέξη Τιτάνια, της τελευταίας εικόνας της προηγούμενης ανάρτησης, το τόξο, το βέλος, την έλλειψη, τη δύναμη (από το ποίημα του Eriugena). Στο ετυμολογικό λεξικό (σελ. 118 - 119) βρήκα πως συνδέονται κι έτσι σκάρωσα την ποιητική απάντησή μου:

Λίγο πιο ‘κει.

Τιτάνια - εκ του τανύω
Τανν – ο ήχος της χορδής του τόξου
Τάνυσις - η δύναμις του βέλους

Χρόνος. Καμπυλωτός. Ο τέλειος κύκλος.
Λίγο πιο ‘κει.
Να ‘μαστε πάλι εδώ.
Στο πριν.
Στο πριν από τον φόβο.

-Κόφτου το κεφάλι.  
-Πισώπλατα;
-Είναι η Μέδουσα.
-Τιτάνια.
-Το βέλος της χορδής του χρόνου.
-Ε, τι;
-Άμα ριφθεί ορθά… κατάματα
-Στον φόβο;
-Ναι.
-Ε, τι;
-Θα βρει εσένα, πίσω σου.
-Ο τέλειος κύκλος;
-Ναι.
-Και τι; Να του αποκόψω την αρχή; Θα βγούνε κι άλλα.
-Θα γίνει ευθύς ο χρόνος.
-Θα ‘χουμε χάσει την πλεονεκτική θέση μας. Είμαστε σε κύκλο.
-Αυτός δεν είναι ο στόχος; Να χάνουμε ό,τι έχουμε;
-Ναι. Πάντα η Νίκη.

…Συγκεντρώσου λοιπόν στη δύναμη. Κι ευ-λύγισε. Ο φόβος πάντα κυκλώνει και χάνεται.
_____________________________________________


...λίγο μετά

Οφιολατρεία

Αυτοί που για να ζήσουν άλλοι
Δόθηκαν άφοβα στο θάνατο
Υπάρχουν μέσα μας
Όπως κι αυτοί που έζησαν
Και οι δειλοί που κιότεψαν
Κι αυτοί υπάρχουν
Κανείς δειλός ή ήρωας
Δεν θα ‘θελε να μην ιδεί
Ξανά το φως του ήλιου - το φως του φεγγαριού
Να μη φιλήσει και να φιληθεί από  τιτάνια χείλη

Κάποιο απ’ τα μέλη σου λοιπόν – το πιο ευλύγιστο
Παραμονεύει στη γωνιά για όλα τ’ άλλα
  _____________________________________________

9 σχόλια:

  1. Εξαιρετικά..
    Δεν θα τελειώσει εδώ ο διά-λογός μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το ..τιτάνιο είναι καλό για τη συγκόλληση, αλλά δυστυχώς εξαρτά..
    Γεμίσαμε εξαρτήσεις και ...εξαρτημένους, δεν νομίζετε;

    (όχι που θα σας άφηνα!)
    :)
    η φίλη του Tamistas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν ξέρω σε ποιες συγκολλήσεις αναφέρεστε, αλλά το λευκό του τιτανίου, στην ελαιογραφία, είναι αρκούντως καλυπτικό και δυνατό χρώμα. Το λευκό του τσίγκου πάλι, είναι πιο διαφανές και ενδείκνυται για διαφορετικά εικαστικά αποτελέσματα απ’ αυτά που μπορούμε να πετύχουμε με το τιτάνιο. Αν πάει κάποιος να «βγάλει» με τσίγκο, αυτά που «βγαίνουν» με τιτάνιο ή το αντίστροφο, τότε το αποτέλεσμα θα μοιάζει μάλλον με μοντέρνα τέχνη παρά με κάτι που προορίζεται να ιδωθεί.

    Ως προς τους συγκολλητές καλλιτέχνες τώρα, που εξαρτώνται από συγκολλημένες μοντέρνες και μεταμοντέρνες θεωρίες της συμφοράς, συμφωνώ μαζί σας. Αρκετά με τους εξαρτημένους. Φοβάμαι όμως πως για να τους παραχώσουμε, θα χρειαστεί να σκάψουμε ολόκληρη μαύρη, διαστημική τρύπα. Ενδέχεται, βέβαια, κι αυτή να τους ξεράσει, αν μάλιστα μαζί με αυτούς πετάξουμε μέσα και τα έργα τους.

    Αλλά πάλι, μέρες που είναι – Σάββατο του Λαζάρου μόλις πέρασε και μπήκαμε στη θριαμβευτική Κυριακή των Βαΐων – γιατί να μη ζουν και οι εξαρτημένοι; Άνθρωποι δεν είναι κι αυτοί; Βλέπετε εσείς η ζωή να αφορά μόνο «εμάς τους υγιείς και ανεξάρτητους»;

    Καλωσήρθατε. Περάστε ελεύθερα και με τη βούλησή σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χαίρομαι για τις τεχνικές εικαστικές σας γνώσεις, ειλικρινά...
    Μετά από αδιέξοδες περι-πλανήσεις, κατέληξα να θεωρώ τις γνώσεις ανεπαρκείς, ιδιαίτερα τη Γνώση που έγινε θρησκεία αντί για μέσο...
    Για να καταλάβετε, τώρα που σας άνοιξα μασουλάω ένα διαβήτη για ...μπρέκφαστ, με χυμό σφυροδρέπανου!
    Αλλά πάλι, ποιος μας λέει ότι οι ανεξάρτητοι είναι πάντοτε υγιείς;
    Αφού μετά από κάθε θριαμβευτική έλευση, έρχεται εθιμοτυπικά η σταύρωση...
    Και μετά λένε ότι ο Μέγας Παν δεν πέθανε...
    Και πώς να ελπίζουμε στην ιερή καθετότητα που σταυρώνει το υπερφίαλο των ζώων - ζωών μας και μας στέλνει ξανά στο άπειρο...;

    Όπως και να'χει, αυτό το μικρό πασχαλινό για ...καλημέρες!

    http://www.youtube.com/watch?v=QCYhQR1Tjls

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλημέρα, Χρόνια Πολλά και να προσέχετε τη διατροφή σας. Διαβήτης και χυμός σφυροδρέπανου για πρωινό θα έφερνε δυσπεψία και σε ντιζελομηχανή.

    Συμφωνούμε στα περί σταύρωσης, ως μόνιμη ακολουθία του κάθε θριάμβου. Αλλά και ο Λάζαρος, ξαναπέθανε τελικά. Ακόμα και η Ανάσταση δεν είναι κάτι μόνιμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σας ευχαριστώ και για το υπέροχο κομμάτι. "Φούντας τζους", για πρωινό, είναι πολύ καλύτερο από εργοστασιόζουμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Για την Ανάσταση, δεν σχολιάζω λόγω αγρανάπαυσης...
    αν και θεωρώ ότι πρόκειται για μια πολύ κυριλέ Νέκυια... να μην παραμυθιαζόμαστε λοιπόν!

    Και για να μην θεωρηθώ σαν ένα ακόμη επίτευγμα της ρομποτικής, μιλώ για το πνευματικό μου σώμα και την εκτόνωσή του όταν τσαντίζεται!
    Και οι Φούντες...ευπρόσδεκτες!
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Να ‘στε καλά. Είμαστε όλοι στην τσίτα (τσιτώνω, εκ του τανύω κι αυτή η λέξη και το τανύω από το τανν, τον ήχο της χορδής του τόξου μετά τη ρίψη του βέλους).

    Γιατί να μην παραμυθιαζόμαστε, ωστόσο;
    Η «γνώση που έγινε θρησκεία αντί για μέσο» όπως πολύ εύστοχα γράψατε παραπάνω, δεν είναι η «παραμύθα» όσων νομίζουν πως δεν παραμυθιάζονται; Όσων νομίζουν πως κρατούν τον τράγο της «μη παραμυθιασμένης βεβαιότητας» από τα κέρατα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή