Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

φράκταλ χώρος 2

 
 _________________________________________________________________

Η δυνατότητα στην αυτοκτονία, στα πλαίσια που δύναται να την εξετάζει η κοινωνία, εκεί, δηλαδή όπου την αφορά, είναι αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα - όπλο και σμίλη ελευθερίας.  Έχω τη δυνατότητα να αφαιρέσω τη ζωή μου ανά πάσα στιγμή, σημαίνει την επιλογή μου να αντλώ μόνο από την ελεύθερη βούλησή μου τη δυνατότητα να μην υπόκειμαι πλέον σε οποιοδήποτε συμβόλαιο, νόμο, υποχρέωση. Λύνω το όποιο συμβόλαιο, δια της κατάλυσης της ζωής μου. Η αυτοκτονία δεν υπόκειται σε διωγμό αφού διαπραχθεί ή και πριν, δεν περιορίζεται παρά μόνο με αναγκαστική εκ των έξω και παρά τη θέλησή μου, διατήρησή μου στη ζωή (κάτι το οποίο στοιχίζει κατά κανόνα περισσότερο απ’ όσο συμφέρει αυτούς που το επιχειρούν), δεν δύναται να τιμωρείται αφού διαπραχθεί. Είναι μια πράξη ελευθερίας και υπενθυμίζει στους συμβολαιογράφους ποιος έχει το πάνω χέρι. Συνήθως συνθέτει παρέα με το θάνατο, το αθάνατο δίδυμο «ελευθερία ή θάνατος».







 






7 σχόλια:

  1. H αυτοκτονία ως επιλογή ελευθερίας. Μπορει να δίδει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας, αλλα σίγουρα δεν είναι.

    Ελευθερία ως ερμηνεία μπορεί να σημαινει την έλευση του Θ(ηρίου) του Ερωτα ή να μας δίδει την δυνατότητα να μπορούμε να πηγαίνουμε οπου αγαπάμε αληθινά. ΝΑ ειμαι ελευθερος να μπορώ να πηγαίνω όπου αγαπώ. Χωρις δεσμεύσεις, χωρίς εμπόδια.

    Αν υπάρχει η δυνατότητα μέσω των φράκταλ - των μαθηματικών του θεού στην φύση- μέσω απο κύκλους - σπείρες που ολοκληρώνονται και διαχέονται αέναα στο σύμπαν, η ζωή μας αποκτά άλλο νόημα. Σκεφθείτε να μπορείτε να ζειτε εδώ αλλα συγχρόνως και σε άλλα παράλληλα σύμπαντα, κάποιο άλλο εγώ σας ή άπειρα εγω, χωρίς πόνο, χωρίς οδύνη, μαζί με τον ερωτα ή και με άλλες μορφές ατομικής ολοκλήρωσης και πνευματικότητας.

    Θα στερούσατε τότε την δυνατότητα όχι μόνο στον σημερινό σας εαυτό, αλλα και σ΄αλλους εαυτού σας μια σειρά "άλλων" δυνατότητων...

    Μπορώ να δεχτώ έναν "συμβολικό θάνατο", ενα θάνατο όπου αφήνεις πίσω τις παλιές σκέψεις, τον τρόπο ζωής κλπ και θα λειτουργήσει ως έναυσμα ή βάπτισμα μιας νέας αρχής και μιας νέας "αναβαπτισμένης" ζωής, ενός νέου αν(ω)-θρώ(σκου)-που

    Καλό απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και αν θελετε περισσότερα περι των παράλληλων συμπάντων και αντιστοιχων σκέψεων σας παραπέμπω σ΄ενα παλιότερο κειμενό μου

    http://ellinikiglossa-lexarithmoi.blogspot.com/2010/04/quantum-guide-for-perplexed-jim-al.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητή Ατάργα

    Λέτε (πως ελευθερία σημαίνει): ΝΑ είμαι ελεύθερος να μπορώ να πηγαίνω όπου αγαπώ. Χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς εμπόδια.

    Κι εμείς λέμε, αναλόγως, πως όσον αφορά την κοινωνία μέσα στην οποία ζούμε, το μόνο μέρος που είμαι ελεύθερος να μπορώ να πάω δίχως δεσμεύσεις και δίχως εμπόδια (και το οποίο δεν έχω λόγο να μην αγαπώ εξίσου με όλα τ’ άλλα), είναι ο θάνατος. Οπουδήποτε αλλού, εντός κοινωνίας, οφείλω να πληρώνω, να αποδέχομαι όρους, να υπακούω σε νόμους. Αναφερθήκαμε λοιπόν στη δυνατότητα της αυτοκτονίας, ως άγραφο όσο και απρόσβλητο όρο του όποιου «κοινωνικού συμβολαίου», προκειμένου να υπενθυμίσουμε πως η ζωή μας, μας ανήκει. Πως η ελεύθερη βούληση του ανώνυμου υποκειμένου μας, να μπορεί να αποχωρεί απ’ το οτιδήποτε και να πηγαίνει προς το οτιδήποτε, υπερισχύει της όποιας υπογραφής δεσμεύει τα επώνυμα εγώ μας.

    Από την άλλη, λατρεύουμε ως σημαντικές προσωπικότητες του πνεύματος και της ανθρωπότητας, ως ήρωες και ως θεούς μας, οντότητες που αυτό-θυσιάστηκαν και προτίμησαν τον θάνατο, από το να χάσουν ή να προδώσουν την ελευθερία/πίστη τους. Δεν νομίζουμε πως όλοι αυτοί, θυσιάστηκαν για να διαφημίσουν την αυτοκτονία και τον θάνατο (έτσι όπως είναι καταναγκασμένες να τον νοούν οι υποτελείς μάζες), αλλά χρησιμοποίησαν τη θυσία τους για να διατρανώσουν την ελευθερία.

    Τέλος, τα άπειρα εγώ μας που μπορεί να ζουν σε άπειρα παράλληλα σύμπαντα, ενδεχομένως να μην επηρεάζονται από το αν ένα εξ αυτών, αυτοκτονήσει, ευρισκόμενο σε άνυδρη λακούβα λήθης, εγκλωβισμένο ανάμεσα σε μυριάδες κανίβαλους/νεκροζώντανους. Μπορεί, εξ άλλου, η αυτοκτονία του, ν’ αποτελεί ελεύθερη μετάβαση σε ένα άλλο, ανθρωπινότερο σύμπαν.

    Αυτά πάντως δεν τα γράφουμε για να ενστερνιστούν κάποιοι την αυτοκτονία, όσο για να συνειδητοποιήσουν οι κυνηγοί ανθρώπινων κεφαλών πως το κεφάλι του ο καθένας το διαθέτει ελεύθερα όπου εκείνος νομίζει και πως αν δεν υπάρχει μέρος για να το διαθέσει, το κόβει και το προσφέρει θυσία στη Θεά. Ακόμα και από τον κομμένο λαιμό ενός ακέφαλου σώματος, μυριάδες ελεύθερα υποκείμενα αναδύονται επ’ άπειρον.

    Καλό απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το προηγούμενο σχόλιό μας γράφτηκε ως απάντηση στο πρώτο σχόλιό σας, προτού δούμε την παραπομπή σε κείμενό σας το οποίο και δεν έχουμε ακόμα διαβάσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευχαριστούμε για την παραπομπή. Διαβάσαμε την ανάρτησή σας και νομίζουμε πως βρισκόμαστε (και δεν βρισκόμαστε ταυτόχρονα – όπως ακριβώς η γάτα) μέσα στο πνεύμα της.

    Βρισκόμαστε, δηλαδή, περίπου στο ίδιο πνεύμα, με το πνεύμα που εμείς αναγνωρίζουμε πως περιβάλλει την ανάρτηση και παράλληλα δεν βρισκόμαστε στο ίδιο πνεύμα, με το πνεύμα μέσα στο οποίο ενδεχομένως άλλοι (ή και εμείς σε άλλο χρόνο), βλέπουν την ίδια ανάρτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οκ όπως το θετεις, - ο πληθυντικός δεν ειναι και ότι καλύτερο - ο θάνατος για σκοπό δεν ειναι αυτοκτονία, ας μην μπερδεύουμε τον ηρωικό ή τον θάνατο για την πίστη με την αυτοκτονία. - Οχι οτι δεν μπορει να εννοηθεί με την ψυχρή λογική.
    Το να θυσιάζεσαι για ένα σκοπό και για το κοινό καλό ειναι αξιομνημόνευτο και σου χαρίζει την ενδοκοσμική αθανασία.
    Αυτοκτονία και ο πόλεμος του 4Ο για μάς σημερα ;;;
    Αυτοκτονία και ο θανατος της Πηνελόπης Δέλτα το 41 με το που μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα... αλλα έχοντας προηγηθεί ήδη 2 απόπειρες δεν αναρωτιέσαι- τουλάχιστον κάποιος θα αναρωτηθεί αν ήταν καταθλιπτική ή αν ειχε σώας τας φρένας... Αυτοκτονία κι ο θάνατος του Λιαντίνη ή μάχη με τον θανατο στα μαρμαρένια αλώνια ;;; Η η βίωση της φιλοσοφίας - όπου φιλοσοφία = μελέτη θανάτου ...

    Ετσι όπως αντιλαμβανεσαι και αντιλαμβάνομαι το κειμενό σου εχεις δίκιο. Ειμαι Ελευθερος θα πεί βαδίζω στον θανατος χωρίς να φοβάμαι ή χωρίς να ελπιζω σε οτιδήποτε, - μετέπειτα ζωή κλπ...

    Σε παραπέμπω, δεν ξέρω κι αν το γνωρίζεις το Χίππηδες και Κυνικοί του Τζέησον Ξενάκη, αδελφός του Ι. Ξενάκη - το εγραψε μετά απο μια απόπειρα και εκδόθηκε μετα το θανατό του, την αυτοκτονία του στην ουσία. Θετει ακριβώς αυτό το θεμα της ελευθερίας απέναντι στο σύστημα...

    Καλο βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σ' ευχαριστώ και καλό βράδυ ή καλημέρα (μια και δεν ξέρω πότε θα διαβάσεις τον αργοπορημένο αυτόν χαιρετισμό μου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή