Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Δέηση και Ανταπόκριση

___________________________________________________________________________________

«Ω ! ευλογημένη Βασίλισσα των Ουρανών, είτε είσαι η Δέσποινα Κέρες, αρχέγονη μυστική πηγή όλων των καρποφόρων πάνω στη Γη, εσύ που αφού βρήκες την κόρη σου Προσερπίνα και μέσα από την άφατη χαρά που μόλις τώρα την κατάλαβες, ω ! εσύ που κατάργησες παντελώς και εξαφάνισες την τροφή των αρχαίων καιρών, τα βελανίδια, και μετέτρεψες τη στέρφα και άκαρπη γη της Ελευσίνας σε έδαφος κατάλληλο για όργωμα και για σπορά και τώρα δίνει στους ανθρώπους πιο καλή και περισσότερο γλυκιά τροφή. είτε είσαι η Αφροδίτη Ουρανία η οποία στην απαρχή του κόσμου ζευγάρωσε το αρσενικό και το θηλυκό με δημιουργό έρωτα, ω ! εσύ που έτσι εξασφάλισες την αέναη αναπαραγωγή του ανθρώπινου γένους και τώρα λατρεύεσαι μέσα σε ναούς στη νήσο Πάφο. είτε είσαι η αδελφή του θεού Φοίβου, ω ! εσύ που έχεις σώσει τόσους πολλούς ανθρώπους ανακουφίζοντας και λιγοστεύοντας με τα γιατροσόφια σου τους οξείς πόνους του τοκετού και τώρα λατρεύεσαι σε ιερούς τόπους στην Έφεσο. είτε σε έχουν ονομάσει φριχτή Προσερπίνα εξ αιτίας των θανάσιμων ουρλιαχτών που βγάζεις, εσύ που με το τριπλό πρόσωπό σου σταματάς και φυλακίζεις τις μάγισσες και τα φαντάσματα που εισβάλλοντας εμφανίζονται στους ανθρώπους και τους κρατάς κάτω στα έγκατα της Γης, ω ! εσύ που περιπλανιέσαι σε διάφορα άλση και σε λατρεύουν με ποικίλους τρόπους. ω ! εσύ που το φως της θηλύτητάς σου φωταυγάζει τις πολιτείες της Γης ολόκληρης. ω ! εσύ που τρέφεις τους σπόρους όλου του κόσμου με τη νοτισμένη ζεστασιά σου, σκορπώντας το μεταβλητό φως σου ανάλογα με τις περιφορές άλλοτε πλησιέστερα και άλλοτε μακρύτερα από τον Ήλιο. με οποιοδήποτε όνομα, μορφή ή σχήμα αρμόζει να σε προσφωνήσω ως ταπεινόφρων, σε ικετεύω να βάλεις τέλος στους αβάσταχτους πόνους και στη δυστυχία μου, να αναστήσεις τις γκρεμισμένες ελπίδες μου και να με απαλλάξεις από την άθλια μοίρα που με κατατρέχει πολύ καιρό τώρα. Χάρισε μου ειρήνη και ξενοιασιά, παρακαλώ σε, από τις αντιξοότητές μου. αρκετούς πόνους και κινδύνους άντεξα μέχρι τώρα […]» 
____________________________________________________________________________________
Sandro Boticelli (1445 - 1510) Ιταλός ζωγράφος


Η γέννηση της Αφροδίτης (περίπου 1485) Tempera σε καμβά, 278.5 x 172.5 cm
____________________________________________________________________________________

«Ιδού εγώ, Λεύκιε, έφθασα. οι κλαυθμοί και οι ικεσίες σου με παρακίνησαν να σε συνδράμω. Είμαι η φυσική μητέρα των πάντων, η σύνευνος και η κυρίαρχη όλων των στοιχείων, ο πρωτογενής γόνος των κόσμων, η Ηγεμόνη των θείων δυνάμεων, η βασίλισσα όλων όσοι βρίσκονται στην Κόλαση, αυτή που προΐσταται όλων όσοι ενδιαιτώνται στα Ουράνια, αποκαλυπτόμενη αφ’ εαυτής  και υπό τον χαρακτήρα όλων των Θεών και των θεαινών [dedorum dearumque facies uniformis]. Στις προσταγές μου οι πλανήτες του Ουρανού, οι ευεργετικοί άνεμοι των θαλασσών και η θλιβερή σιγαλιά της Κόλασης. το όνομά μου, η θεία υπόστασή μου λατρεύονται σε ολόκληρο τον κόσμο με διάφορους τρόπους, με ποικίλα έθιμα και πολλές επωνυμίες. Οι Φρύγες, οι πρωτογενείς όλων των ανθρώπων, με ονομάζουν Μητέρα των Θεών στον Πεσσινούντα. οι Αθηναίοι που ανάβλυσαν από τα ίδια τους τα χώματα Αθηνά Κεκροπία. οι Κύπριοι περιτριγυρισμένοι από τη θάλασσα Αφροδίτη Παφία . οι Κρήτες με τα βέλη τους Άρτεμη Δίκτυνα. οι Σικελοί που μιλούν τρεις λαλιές Προσερπίνα Χθονία.  οι Ελευσίνιοι με το όνομα της αρχαίας θεάς τους Κέρες. άλλοι Γιούνο, άλλοι Μπελλόνα, άλλοι Εκάτη, άλλοι Ραμνουσία και κυρίως αμφότερα τα γένη των ανθρώπων που ενδιαιτώνται στην Ανατολή και φωτίζονται από τις πρωινές ακτίνες του Ήλιου, αλλά και οι Αιγύπτιοι που διαπρέπουν σε όλα τα είδη των αρχαίων δογμάτων και με τις αρμόζουσες  τελετουργίες  συνήθισαν να με λατρεύουν ονομάζοντάς με με το πραγματικό όνομά μου που είναι βασίλισσα Ίσις. Ιδού εγώ λοιπόν, έφθασα σπλαχνιζόμενη εσένα για την τύχη και την ταραχή σου.  ιδού εγώ, είμαι παρούσα για να σε συνδράμω και να σε βοηθήσω. άφησε τους κλαυθμούς και τους θρήνους, διώξε όλες τις λύπες διότι ιδού η σφριγηλή ημέρα που την κανοναρχεί η πρόνοιά μου».

Από το Χρυσό Γάιδαρο (Asinus aereus) του Απουλήιου. Η μετάφραση [σε αγγλικά] δεν  έγινε από τα λατινικά αλλά από την απόδοση στα αγγλικά του Ουίλιαμ Άντλινγκτον του 1566 που παραθέτει ο Ρ. Γκρέιβς στη Λευκή Θεά [Μετάφραση: Φιλολογική ομάδα Κάκτου], κεφ. 4, παρ. 19, Κάκτος 1998
___________________________________________________________________________________

Η θεότητα Κέρες (Ceres) των Ρωμαίων, αντίστοιχη με τη Δήμητρα της ελληνικής μυθολογίας, είναι κόρη του Σατούρνους (Saturnus) και της Οπς (Ops), αδερφή και σύζυγος του Γιούπιτερ (Jupiter), μητέρα της Προσερπίνα (Proserpina) και αδερφή της Γιούνο (Juno), της Βέστα (Vesta), του Νεπτούνου (Neptunus) και του Πλούτωνα (Pluto). Ενσαρκωνόταν και εορταζόταν από γυναίκες σε μυστικές τελετές κατά τα Αμπαρβάλια. Η λατρεία της θεότητας Κέρες σχετίστηκε ιδιαίτερα με τις τάξεις των πληβείων, οι οποίοι κυριαρχούσαν στο εμπόριο καλαμποκιού…
___________________________________________________________________________________

Dante Gabriel Rossetti (1828-1882)


Proserpine, 1881-1882, Oil on canvas, 39.2 x 78.7 cm, Private collection
__________________________________________________________________________________

Στη ρωμαϊκή μυθολογία, η Προσερπίνα είναι η αντίστοιχη θεότητα της Περσεφόνης στην ελληνική μυθολογία, ενώ στην ετρουσκική μυθολογία είναι γνωστή σαν Περσιπνέι. Το όνομά της προέρχεται από το λατινικό ρήμα proserpere, αναδύομαι.
Είναι κόρη της θεάς Κέρες και του Γιούπιτερ, ενώ η αρπαγή της από τον Πλούτωνα στον Κάτω Κόσμο συνδέεται με το μύθο για τον ερχομό της Άνοιξης.

Φερσέφασσα [φέρω +φάσσα, φάττα, φάττιον = είδος μεγάλου άγριου περιστεριού, θυσιαζομένου στην Περσεφόνη]- η Περσεφόνη. Φερσέφασσα, Φερρέφαττα (ρς>σς), Περσέφαττα (φ>π), Περσέφασσα, Φερσεφόνη[εκ συντομίας από το Φερσεφασσαφόνη (φονεύω, φόνος)], Περσεφόνη

___________________________________________________________________________________

Gian Lorenzo Bernini (1598-1680) Ιταλός γλύπτης και ζωγράφος


Ratto di Proserpina, Ο Βιασμός της Προσερπίνα (λεπτομέρεια), 1622, Μάρμαρο, ύψος 295cm
Galleria Borghese
___________________________________________________________________________________

Ο αστεροειδής 26 Προσερπίνα, που ανακαλύφθηκε το 1853, πήρε το όνομά του από τη ρωμαϊκή αυτή θεότητα.
___________________________________________________________________________________


Τροχιά του αστεροειδούς 26 Προσερπίνα
___________________________________________________________________________________

Πεσσινούντας - Πεσσινούς. Αρχαία γαλατική πόλη της Μικράς Ασίας. Βρισκόταν βόρεια του βουνού Δίνδυμου, κοντά στον ποταμό Σαγγάριο [χώρα της Μεγάλης Μητέρας των θεών (της Κυβέλης)].

Ο Λούκιος Απουλήιος (123 - 170) ο επιλεγόμενος Πλατωνικός και Σοφιστής, υπήρξε φιλόσοφος, ποιητής και ρήτορας. Γεννημένος από πλούσιους γονείς στη Μαδαύρα –το Μ 'Νταουρούς της σημερινής Αλγερίας. Τμήμα του βασίλειου του Σύφαξ αρχικά η Μαδαύρα δόθηκε στους Ρωμαίους από τον σύμμαχό τους Μασινίσα. Έτσι έγινε μία από τις ρωμαϊκές βορειο-αφρικανικές αποικίες και αναπτύχθηκε κάτω από την κυριαρχία των Αντωνίνων. Ο πατέρας του Απουλήιου ήταν ο ένας εκ των δύο αρχόντων της πόλης, το μεγαλύτερο δικαστικό αξίωμα στη Μαδαύρα. Μετά το θάνατο του πατέρα του ο Απουλήιος έγινε στη θέση του άρχων κληρονομώντας ταυτόχρονα τμήμα της πατρικής περιουσίας που ανερχόταν στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 2 εκατομμυρίων σηστερσίων.
Ο Απουλήιος είναι γνωστός στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό περισσότερο από το διάσημο έργο του Μεταμορφώσεις ή ο Χρυσός Γάιδαρος, όπως έγινε γνωστό από την εποχή του Αυγουστίνου. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ταξίδεψε πολύ ως νέος και μορφώθηκε στην Καρχηδόνα, την Ελλάδα και τη Ρώμη. Στην Καρχηδόνα, παιδί ακόμη, διδάχθηκε τη γραμματική και τη ρητορική. Τις σπουδές του τελειοποίησε στην Αθήνα, όπου ήρθε για να μάθει την ελληνική γλώσσα, αλλά στην πορεία του χρόνου, μελετώντας φιλολογία, ρητορική, ποίηση και φιλοσοφία, απ’ ό,τι φαίνεται κέρδισε το δικαίωμα να αποκαλείται πλατωνικός φιλόσοφος. Η Ρώμη μάλλον δεν του άρεσε καθόλου, είτε γιατί ήταν ιδιαίτερα πολυπληθής και πολύβουη, ή γιατί δεν είχε σωστούς διδάσκαλους. Παρόλο που η Μαδαύρα ήταν ευημερούσα ρωμαϊκή αποικία, ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του μισό Νουμιδό και μισό Γαιτουλιανό, καθώς η γενέτειρά του βρισκόταν ανάμεσα στα σύνορα των δύο βασιλείων, της Νουμιδίας και της Γαιτουλίας.
Καθώς οι ερευνητές θεωρούν τον Χρυσό Γάιδαρο, ένα από τα έργα του, τουλάχιστον εν μέρει αυτοβιογραφικό, υποθέτουμε ότι το πλήρες όνομά του ήταν Λούκιος Απουλήιος ή Αππουλήιος, το όνομα του πατέρα του Θησέας και το όνομα της μητέρας του Σάλβια. Αν συνεχίσουμε την υπόθεση, γνωρίζουμε, επίσης, ότι η μητέρα του καταγόταν από θεσσαλική οικογένεια και ότι ήταν απόγονος του επιφανούς Πλούταρχου. Άλλες πιθανές πληροφορίες που μπορεί να αντλήσει κανείς από το έξοχο διήγημα είναι ότι δε γνώριζε τα Λατινικά έως ότου έφθασε στη Ρώμη. Το πιθανότερο, ωστόσο, είναι πως ήταν δίγλωσσος από την παιδική του ηλικία. Γόνος πλούσιας οικογένειας, πρέπει να γνώριζε τουλάχιστον τα Λατινικά και τα τοπικά Καρχηδονιακά, μια σημιτική διάλεκτο, αν και ο ίδιος ισχυρίζεται ότι μητρική του γλώσσα ήταν τα Ελληνικά.[…]

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
___________________________________________________________________________________

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου